Sytuacja homoseksualistów w Polsce


Polska należy do nielicznych krajów, w których homoseksualizm nigdy nie był karany przez własne prawo państwowe. Jedyny okres prawnej karalności aktów homoseksualnych przypada na lata 1835-1932, czyli na okres, kiedy na ziemiach polskich obowiązywały prawa zaborców (do 1918 i kilkanaście lat od odzyskania niepodległości). Ostatecznie homoseksualizm został zalegalizowany w 1932 r. W tym samym roku zrównano ze sobą wiek osób legalnie dopuszczających się kontaktów homo- i heteroseksualnych i wynosi on 15 lat. Od 1969 r. prostytucja homoseksualna jest legalna. Homoseksualizm został skreślony z listy chorób w 1991 r. Geje nie są już wykluczeni z służby wojskowej z powodu swojej orientacji seksualnej. W polskim prawie nie ma żadnych przepisów bezpośrednio dyskryminujących mniejszości seksualne.

Lewicowe partie polityczne takie jak m.in.: zieloni - Zieloni 2004, socjaliści - SLD, UP, SDPL, a także APP "Racja", demokraci.pl i inne, deklarują poparcie dla praw gejów i lesbijek. Partie prawicowe, takie jak PO, PiS, czy LPR, są im przeciwne.

Ochrona prawna przed dyskryminacją

Polskie prawo gwarantuje pewien zakaz dyskryminacji przez wzgląd na orientację seksualną. Został on zawarty w kodeksie pracy. Przepisy te obowiązują w kraju odpowiednio od 2003 r.

Artykuł 11 3 kodeksu pracy z 1974 r. zabrania jakiejkolwiek dyskryminacji w zatrudnieniu m.in. ze względu na orientację seksualną.

Artykuł 18 3a § 1 zawiera obowiązek równego, wolnego od dyskryminacji, także ze względu na orientację seksualną, traktowania pracowników w zakresie nawiązania i rozwiązania stosunku pracy, warunków zatrudnienia, awansowania, dostępu do szkoleń w celu podnoszenia kwalifikacji zawodowych. Osoba, wobec której pracodawca naruszył zasadę równego traktowania w zatrudnieniu, ma prawo do odszkodowania w wysokości co najmniej minimalnego wynagrodzenia, przy czym ustawodawca nie określa górnej granicy odszkodowania.


Ponadto zgodnie z "Ustawą o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy" z 2002 r. (art. 36 i 38) pracodawcy, informując o nowych miejscach zatrudnienia, nie mogą formułować wymagań dyskryminacyjnych ze względu na płeć, pochodzenie etniczne, przekonania polityczne lub religijne, orientację seksualną itp.

      * Pomimo tego pary homoseksualne, w przeciwieństwie do małżeństw, nie mają wielu praw pracowniczych - np.: prawo do wypłacania pensji bezpośrednio sobie, jeżeli drugi małżonek marnotrawi swoja wypłatę, prawo do renty, zasiłku, odprawy przy chorobach zawodowych, wypadkach przy pracy, czy liczne tego typu przywileje systemie ubezpieczeń społecznych, itd.

Polska konstytucja gwarantuje wszystkim obywatelom równość wobec prawa i zakazuje dyskryminacji z jakiejkolwiek przyczyny. Ten zapis może obejmować także orientację seksualną, ale nie było jeszcze takiej interpretacji zapisu przez sąd. Podobnie sprawy dyskryminacji traktuje kodeks karny.

Projekt dający ogólny zakaz dyskryminacji został zawarty w "Ustawie o równym statusie kobiet i mężczyzn", która jednak przepadła w drugim czytaniu w parlamencie (2005 roku).

Propozycja ujęcia orientacji seksualnej jako jednej z kategorii chronionej w projekcie konstytucji z 1995 r. została usunięta, przez wzgląd na silne naciski Kościoła katolickiego.

Azyl

Polskie przepisy prawne nie przyznają prawa osobą do ubiegania się o azyl polityczny, z powodu prześladowań, przez wzgląd na orientacje seksualną, we własnym kraju. Były jednak już dwie sprawy, w której polski sąd przyznał takie prawo. W Polsce istnieje duża scena gejowska. Jej kulturalnym centrum jest Warszawa. Miasto to dysponuje dziesiątkami lokali (puby, bary, dyskoteki, sauny, hotele, restauracje...) gejowskich i przyjaznych gejom tzw. Gay-friendly. Również liczną ale znacznie mniejszą sceną dysponują Kraków, Łódź, Wrocław, Poznań, Trójmiasto, czy Katowice. Ponadto, praktycznie w każdym dużym (ponad 100 tyś mieszk.) mieście i w niektórych mniejszych, istnieje przynajmniej jeden lokal w którym geje i lesbijki mogą czuć się w miarę swobodnie.

Wydawane są tu publikacje, działają liczne organizacje o zasięgu ogólnokrajowym i regionalnym. Zajmują się one przede wszystkim niesieniem pomocy przedstawicielom społeczności LGTB, w zakresie prawnym, psychologicznym..., a także walką z nietolerancja i walką o równouprawnienie, czy też organizacją imprez kulturowych - np. "Kultura dla tolerancji" w Krakowie. Każdego roku ulicami największych polskich miast maszerują Parady Równości (gaypride parade), organizowane głównie przez środowiska mniejszości seksualnych. Najliczniejszą tego typu imprezą była parada w Warszawie w 2005 roku. Zgromadziła ona 2500 uczestników (wg organizatorów nawet 8000).

Kościół katolicki, Cerkiew prawosławna oraz niektóre kościoły protestanckie i inne związki wyznaniowe są przeciwne partnerstwu gejów i lesbijek. Jedynie Wolny Kościół Reformowany popiera prawa homoseksualistów.

Na podstawie artykułu w Wikipedii:
http://pl.wikipedia.org/wiki/Sytuacja_homoseksualist%C3%B3w_w_Polsce